یه چیزی مثل اولین بارون زمستونی لازم دارم که بشوره ببره همهی این برف و سرما رو...

بعدش اگه سبز نشدمم مهم نیس...

اشتباه نکنید، ما دنبال مرگ نیستیم. ما دنبال اون لبخندی هستیم که جسممون رو برگردونه به روحش.

درختی که ریشهاش تو چاه فاضلابه، با هرس کردن شاخ و برگش به جایی نمیرسه!

معمولاً افرادی که حاضرند بخاطر شما هر کاری بکنند، آنهایی هستند که حتی حاضر به دیدن ریختشان هم نیستید. و در حالتی که هردو طرف یک رابطه چنین بینش شگفتانگیزی داشته باشند، لفظ "خوشبخت" به آنها اتلاق میشود.

پ.ن: یه وقتایی واقعا به شماها که انقد روابط عمومیتون بالاس، حسودیم میشه!

خیلی وقتها آن چیزی که هیولای درونمان را ارضا میکند، تظاهر به کول بودن و به دنبال آن ترشح هورمونهای مربوطه است. بیآنکه در عمل واقعاً اتفاق بخصوصی افتاده باشد. مثل همان شخصی که "بهکفشموار" از کنار کادر تصویر دوربین فلان خبرگزاری رد میشود، اما مثل عوام به آن زل نمیزند. هر چند که چند لحظهی بعد، هیولایی، درونش، بخاطر سرکوب حس دیده شدنش، بندریگونه قر میدهد.

دیگه دنبال نقاط اشتراک نمیگردی واسه یه رابطهی جدید؛
دنبال تناقضا میگردی که قبلیا رو تمومش کنی.
از یک مقطعی به بعد!

همیشه جذابترین هیجانها دارای مقداری ابتذال و رذالت هستند.

و تمام زیباییاش را نیز مرهون همین تناقض است.

مثل التهاب آتش درون شعلههای یخزده...